Nada Gambier
Nada Gambier werkt vaak samen met anderen en ziet dialoog als een vorm van investering en liefde voor het relationele. Ze is geïnteresseerd in hoe kunst een terrein kan zijn waar het intieme en het sociale, gelijkheid en verschil, vertrouwdheid en vreemdheid naast elkaar bestaan.
Omdat ze het beu was om aan te geven tot welke categorie haar werk behoort, is ze het sinds kort crash-disciplinair gaan noemen. De crash-disciplinaire benadering verwijst naar een vrijwillige onwetendheid van disciplinaire grenzen. Het proces bepaalt het formaat. Nada begint vaak met een veelheid aan dingen: objecten, beelden, teksten, vragen, concepten.
Haar processen zijn gericht op het vinden van de innerlijke logica die specifiek is voor de combinatie van elementen die in eerste instantie zijn samengebracht. Dit is een houding die zich afstemt op de context en de tijd. Je zou het een soort durational jazz kunnen noemen. Nada heeft een achtergrond in dans en choreografie, maar werkt nu binnen een bredere opvatting van performance, waar choreografie, schrijven, video, acteren, cureren en maatschappelijke betrokkenheid voortdurend met elkaar in gesprek zijn en botsen. Nada werkt ook regelmatig mee aan projecten van andere kunstenaars als performer en artistiek adviseur. Ze heeft onder meer samengewerkt met Kate MacIntosh, Edit Kaldor, Forced Entertainment, Simone Aughterlony, Jorge Léon, Maria Jerez, Diederik Peeters, Charlotte Vanden Eynde en Phil Hayes. Nada is gevestigd in Brussel, maar werkt in heel Europa.